Kemankeş Efendim
Yazar: Fatma BALCI   |    Yayın Tarihi: 24 Haziran 2017   |    623 Kişi tarafından görüntülendi.
Firkat yayından bir oktu yüreğimi dağlayan. Hüzne redif gecelerden gözlerime batan… “Geçen gün ömürdendir” diye esti bad-ı saba, kadrini bilene vuslattır her nefha… Geç kavuştum, erken ayrıldım bu sedadan…
İplik iplik gönlümü şimdi hangi fecre göstereyim? Nemli kirpiklerimi hangi çileye katayım? Kör bıçak gibi hüznümü hangi ayrılıkta bileyim? Boynu bükük nedamet hilali, mağfiret dolunayına dönecek bilirim. O kamer de necat dalına… Sadece dudakları değil gönlü de şerha şerha olanları bekler o gölgeli belde. Vuslatın hayali, ruhuma neşe… Bir yanım korkuyla solarken diğeri ümitle nasıl yeşerirse, işte öyle bir yanım firkatin narıyla kavrulurken diğeri de vuslatın şükrü ile gönenir…
Ey Şehr-i Ramazan, sen benim kulluğumun nişanesi, haramdan değil helalden bile vazgeçişimdin! Takatsiz kalışım, bitap duruşumdun… Bir yandan da hayra şevkim, rızaya gayretimdin. Yalnızlığıma peykan, derdime dermandın. Firkat yayından vuslat okları çekendin sen, Efendim! Her gün bir şerri yere seren kemankeştin. Kâinat sırrından bana görünen bir aynaydın. Ölüme yorduğum rüya, hayata kurduğum düştün; beni kendime döndürdün… Ben de bir kuldum, bildim. Hakkıma girmişim, nefsime zulmetmişim, benden nefret etmişim. “Biraz da kendine ver!” diyordu sevginden, şefkatinden ve ilginden. “En uzun yola gir!” diyordu, tarikin ve refikin bu; içindeki menzilde de var yetimler, öksüzler ve düşkünler…
Günlerce aç ve susuz bıraktığın bedenini sev! Sev ki yüzünü, başka yüzlere gülsün! Sev ki ellerini, başka ellere dokunsun! Sev ki ayrı kalmasın ibadetten! Bu mübarek ay çift taraflı bir aynaydı; “başkalarına baktıkça kendini gör, kendini gördükçe başkalarına bak” idi sırrı… Biz ya hep kendine bakan ya da hep başkalarını gören kullardık. Kendimize bakmaktan fitre ve zekâtla uzaklaştık. Başkalarına bakmaktan itikâfla… Hem garipleri gözetiyorduk, hem de garip garip yürüyorduk bu yolda. Hem yoranı, hem de yorgunu olmuştuk bu yolun.  Olsun otuz ok, çileyle maksuda varır.
Ramazan günleri açlığı öğretti. Bayram ruhunu doyuranların…
Ramazan geceleri “Leyle-i Kadir”i arattı. Bayram kadir kıymet bilenlerin…
Ramazan-ı şerif, bize kendimizi ve başkalarını gösterdi. Bayram Hakk’ı görür gibi yaşayanların…
 
 


PAYLAŞ